SPIRITUAL SENSE OF THE SNAKES

Dear Balarishi,

Of all living beings, snakes are considered to be more connected with spirituality. Why are they significant in spiritual path?

Very recently, in this blog we discussed about people praying in different languages to God. In spirituality language operates only in a gross level. It is a tool for communication but it might not express what all a person feels. In that place, the vibrations and thought waves play a major role. Snakes are too good in understanding vibrations. They are sensitive enough to grasp the vibration of thoughts. See, one might think something and communicate something which is directly opposite. If you are somewhat sensitive, if a person tells all false rosy words and has some negative thing in mind, you will be able to feel it. But this sensitivity is not that active among human beings as their logical mind tries to interpret.

But snakes are accurate in grasping vibrations. Now many people argue on the point that snakes can hear or cannot hear. The fact is they need not rely on hearing as they can go with the vibrations. If a person is nearing the snake with an attitude to attack, even before he has made up his mind to attack the snake comes to know about this. Accordingly it indulges in self defense. People misunderstand that it is coming to bite. Normally snakes never take the initiative to attack anyone. People mistake snakes to be a threat to them and attack them. Due to this many rare species of snakes are destroyed and their numbers are decreasing. So human beings have become big threats to the snakes.

Snakes are meditative beings. We came in human form with a specific purpose and similarly snakes are here with a purpose. Though there are so many varieties of snakes, they have some qualities in common. Among these, cobras are the most sensitive ones. Snakes are closely related with siddha tradition. Forests and untrodden jungles are the abodes of siddhas for their secret and sacred spiritual practices. They take up higher practises, intense penance and research on herbs at forests. To ensure solitude they have certain shields known as kavasams. As they had manthra kavasams to protect themselves from animals and negative vibrations, they also had naaga kavasams, where snakes stood as the border warriors. The snakes are also the shields for some rare divine herbs.

Similarly certain siddhas also take the form of snakes and go into deep penance. As snakes live in caves siddhas also live in caves. There are few more dimensions of the spiritual aspect of snakes. We shall look into them later.

குருவாரம் குருவார்த்தை-32

மற்ற உயிரினங்களைக் காட்டிலும் ஆன்மீகத்தில் பாம்புகளுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது. இதற்குக் காரணம் என்ன?

இந்த வலைப்பூவில் சில வாரங்களுக்கு முன்பு, கடவுளிடம் வெவ்வேறு மொழிகளில் பிரார்த்திப்பது குறித்துப் பேசியிருந்தோம். மொழிக்கு உள்ள பங்கு மேலோட்டமானதுதானே தவிர எண்ணங்கள் மற்றும் ஒலி அதிர்வலைகளுக்கே பிரதானமான இடம் தரப்படுகிறது. தொடர்பு கொள்ளப் பயன்படும் மொழி உணர்வுகளை முழுமையாக வெளிப்படுத்தாமலும் போகலாம். இந்த  உணர்வலைகளை உள்வாங்குவதில் பாம்புகள் தன்னிகரற்று விளங்குகின்றன. எண்ணங்களின் அதிர்வலைகளை கிரகிக்கிற ஆற்றல் பாம்புகளுக்கு உண்டு.

உங்களிடமே ஒருவர் பேசிக்கொண்டிருக்கிறார் என்றால், தான் மனதில் எண்ணிக் கொண்டிருப்பதற்கு முற்றிலும் மாறாகப் பேசினால் அதை உங்களால் ஓரளவு உணர முடியும். காரணம், அவருடைய வார்த்தைகளை விடவும் எண்ணங்களின் அலைகள் வலிமையானவை. நாக்கில் தேனைத் தடவிக் கொண்டு பேசினாலும் மனதில் தீய எண்ணங்கள் இருந்தால் ஓரளவு நுட்பமாக இருப்பவர்களுக்கு அது புரியும். ஆனால் தர்க்க அறிவின் குறுக்கீடு காரணமாக இந்த நுண்ணறிவு மனிதர்கள் பலரிடம் சரிவர இயங்குவதில்லை.

ஆனால் இந்த அதிர்வலைகளை உள்வாங்குவதிலும் உணர்வதிலும் பாம்புகள் மிகவும் கூர்மையானவை. பாம்புகளுக்குக் காது உண்டா என்பது பற்றிக் கூட பலர் மத்தியில் இன்றளவும் சர்ச்சைகள் உண்டு. பாம்புகளுக்கு காது கேட்கிறதோ இல்லையோ அவை அதிர்வலைகளை நன்றாக உணர்ந்து அதன்படி செயல்படும். பாம்பை அடிக்க வேண்டும் என்னும் எண்ணத்துடன் யாராவது வந்தால் தொலைவிலேயே அவர்களின் நோக்கத்தை பாம்புகள் உணர்கின்றன. உடனே தற்காப்புக்காக சீறவோ கடிக்கவோ செய்கிறது. பாம்புகள் தாமாக எவரையும் கடிப்பதில்லை. மனிதர்கள் பாம்புகளை ஒரு அச்சுறுத்தலாக தவறாக எண்ணுகிறார்கள். எனவே பல அரிய வகை பாம்புகளை அழித்து வருகின்றார்கள். எனவே மனித இனம்தான் பாம்புகளுக்கோர் அச்சுறுத்தலாக மாறி வருகிறது.

பாம்புகள் தியானத்தன்மை வாய்ந்தவை. எப்படி மனிதர்கள் குறிப்பிட்ட நோக்கத்திற்காக பூமிக்கு வந்திருக்கிறோமோ அதுபோல பாம்புகளின் பிறப்புக்கும் நோக்கங்கள் உண்டு. பாம்புகளில் பலவகைகள் இருந்தாலும் அவற்றிடையே சில பொதுவான தன்மைகள் உண்டு. இவற்றில் நாகப்பாம்புகள் தனித்தன்மை வாய்ந்தவை. நாகங்களுக்கு சித்தர்கள் மரபுடன் நெருங்கிய தொடர்புண்டு. ஆளரவமற்ற அடர்ந்த வனங்களை சித்தர்கள் தங்கள் ஆத்மசாதனைக்காகவும் தவத்திற்காகவும் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள். அங்கே தீவிரமான ஆத்மசாதனைகள், கடுந்தவம், மூலிகை ஆய்வு போன்றவற்றில் ஈடுபடுகிறார்கள். அங்கே தங்களுக்கு வேண்டிய ஏகாந்த நிலைக்காக சில கவசங்களைப் பயன்படுத்துகிறார்கள். விலங்குகளிடமிருந்தும் தீய சக்திகளிடமிருந்தும் தங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள மந்திரக் கவசங்களைப் பயன்படுத்துவது போலவே, நாக கவசங்களையும் பயன்படுத்துகிறார்கள். நாகங்கள் எல்லைக்காவல் வீரர்களாக அவர்களுக்கு உதவுகின்றன. சில அரிய வகை மூலிகைகளையும் நாகங்கள் பாதுகாக்கின்றன.

சில சமயங்களில் சித்தர்களே நாகங்களின் வடிவெடுத்து குகைகளுக்குள் சென்று ஆழ்ந்த தவத்தில் ஈடுபடுகின்றனர். பாம்புகள் குகைகளில் வசிப்பது போலவே சித்தர்களும் குகைகளில் வசிக்கிறார்கள். இவற்றையும் தாண்டி பாம்புகளின் ஆன்மீகத்தன்மைக்கு மேலும் பல பரிமாணங்கள் உண்டு. அவைகுறித்து பிறிதொரு சமயம் விரிவாகக் காண்போம். 

WAS I A CHILD IN MY CHILDHOOD

Dear Balarishi,

In-recent week, you had spoken about children and their attitude towards life. Your spiritual life started in childhood itself. Was your childishness complimenting spirituality?

Well, the description of childhood is playfulness. Being playful is the nature of children. It is the utmost freedom they seek. If you are going to control them and suppress from playing, in later stages they get into so many psychological problems like depression and insecurity.  In broader sense, childhood is the most wonderful period in anyone`s life. Even though there are problems a child can be a child. If given a choice it comes out of agony and regains its playful  nature. This is not the same with an adult. If an adult is in pain he will become pain.

When I was a child I was very playful. When my spiritual traits came to light my parents as well as those who visited me found it to be a big problem. Because somewhere in common belief people assume that if at all you are in spirituality you have to look very serious. Whoever visited me were also very serious. It was in total contradiction to my nature. So, whenever I saw some serious people I was very uncomfortable. I remember avoiding a group of visitors as by seeing them I could know they were dead serious.

Now I was able to witness various emotions and intense feelings of human beings. This is because, those who visited me were so transparent and expressive to me. This is because of two reasons. One is they were seeking some solution for whatever problem they had. Secondly they had no inhibition in expressing themselves to me as i was a small child. So I was a silent and receptive witness to them. But this transparency vanished as i grew up. People became even more alert in my presence.

I retained my childishness though it was seen as a problem by many around me. But the childishness contributed a lot for my spirituality. Similarly what will happen if the childishness is suppressed in childhood?

There are two sides to this coin. People would either get depressed and dejected. On the other hand there is every chance for them to express this childishness in later stages of their life as this would be their longing. They would prove to be more and more childish and would be admired for this quality. As they get older they will become a complete child. Spirituality and child like mindset always goes together.

குருவாரம் குருவார்த்தை-31

குழந்தைகள் குறித்தும் வாழ்க்கை மீதான அவர்களின் அணுகுமுறை குறித்தும் சமீபத்தில் பேசினீர்கள். தங்கள் ஆன்மீக வாழ்க்கை, குழந்தைப் பருவத்திலேயே தொடங்கி விட்டது.தங்களிடம் இருந்த குழந்தைத்தனம், அன்மீகத்தில் வளர்வதற்குத் துணையாக இருந்ததா?

 
குழந்தைப் பருவத்தின் இலக்கணமே விளையாட்டுத்தனம்தான். அதுவே குழந்தைகளின் இயல்பு.அவர்கள் தேடும் அதிகபட்ச சுதந்திரமும்,அந்தக் குழந்தைத்தனத்தை வெளிப்படுத்துவதுதான்.அவர்களைக் கட்டுப்படுத்தியோ, குழந்தைத்தனம் வெளிப்படாமல் அழுத்திவைக்கவோ செய்தால், பிற்காலத்தில் அவர்கள் மன அழுத்தம்,பாதுகாப்பின்றி உணர்தல் போன்ற மனச்சிக்கல்களுக்கு ஆளாகிறார்கள்.பொதுவாகவே ஒரு மனிதரின் வாழ்வில் மிக அழகிய பருவம்,குழந்தைப் பருவம்தான்.

எவ்வளவு சிக்கலான சூழ்நிலைகள் இருந்தாலும் குழந்தைகளால் குழந்தைகளாகவே இருக்க முடியும். பெரியவர்கள் நிலை அப்படியல்ல. அவர்கள் வாழ்வில் சில சிக்கல்களை உணர்ந்தால் அந்த இடத்திலேயே சிக்கிக் கொள்வார்கள். சில வலிகளை உணர்ந்தால் வலியாகவே  மாறிவிடுவார்கள்.
 
குழந்தையாக இருந்தபோது நான் மிகவும் விளையாட்டுத்தனமாக இருந்தேன். என்னில் இருந்த ஆன்மீகமலர்ச்சி வெளிப்பட்டபோது,  என் பெற்றோர்களுக்கும் சரி, என்னைப் பார்க்க வந்தவர்களுக்கும் சரி, என்
குழந்தைத்தனத்தை சமாளிப்பதே பெரிய சவாலாகி விட்டது. ஏனென்றால், மனிதர்களின் பொதுப்புத்தியில் ஆன்மீகம் என்றால் இறுக்கமாக இருக்க வேண்டும் என்றோர் எண்ணம் படிந்து விட்டது. என்னைக் காண
வருபவர்களும் பெரும்பாலும் இறுக்கமாகத்தான் இருப்பார்கள். இது என் இயல்புக்கு முற்றிலும் முரணாக இருந்ததால் இறுக்கமான மனிதர்களை எதிர்கொள்ள நேரும்போதெல்லாம் நான் சௌகரியமாக உணரவில்லை. ஒருமுறை என்னைக் காண வந்திருந்தவர்களில் ஒரு குழுவினர் மிக மிக இறுக்கமாக இருப்பதை உணர்ந்து அவர்களை சந்திப்பதையே தவிர்த்தேன்.
 
இந்தக் காலகட்டத்தில்தான் மனிதர்களிடம் வெளிப்படக்கூடிய விதம்விதமான உணர்ச்சிகளை நான் எதிர்கொள்ள  முடிந்தது. என்னைக்  காண  வந்தவர்காள் தங்களுக்குள் இருந்த உணர்ச்சிகளை எவ்விதத் திரையுமின்றி வெளிப்படுத்தினர். கோபம், அச்சம், பொறாமை என்று எந்த குணங்களுக்கு அவர்கள் ஆட்பட்டிருந்தாலும் அந்தக்  குணம்  மிகவும்  வெளிப்படையாகத் தெரிந்தது.இதற்கு இரண்டு காரணங்கள்.

ஒன்று,அவர்கள் தங்கள் சிக்கலுக்குத் தீர்வு தேடி வந்தார்கள். இன்னொன்று நான் குழந்தையாக இருந்ததால் அவர்களால் எவ்வித  மனத்தடையுமின்றித் தங்களை வெளிப்படுத்த முடிந்தது.
 
நானும் அவர்கள் சொல்வதை முழுமையாக உள்வாங்கிக் கொண்டிருந்தேன். ஆனால் நான் வளர்ந்த பிறகு என்னைக் காண வருபவர்களுக்கு தங்களை வெளிப்படுத்துவதில் மெல்லிய மனத்தடை உருவாகிவிட்டது. எனவே  பார்த்துப் பார்த்துப் பேசத் தொடங்கிவிட்டார்கள்,
 
என்னைச் சுற்றியிருந்தவர்கள் என் குழந்தைத்தனத்தையே ஒரு சிக்கல் என்று உணர்ந்தாலும் கூட அந்த இயல்பை  நான் தக்கவைத்துக்  கொண்டிருந்தேன். உண்மையில் அந்தக் குழந்தைத்தனம் என் ஆன்மீகத்திற்குப்  பெரிதும் துணையாக இருந்தது.
.
அதேநேரம்,குழந்தைப்பருவத்தில் குழந்தைத்தனத்தை வெளிப்படுத்த விடாமல் அழுத்தி வைத்தால் என்ன நிகழும் என்ற  கேள்வி  உங்களுக்குத்  தோன்றலாம்.அதற்கு இரண்டு விதமான சாத்தியக் கூறுகள் உள்ளன. ஒன்று, அவர்கள் தீவிரமான மன அழுத்தங்களுக்கு ஆளாகலாம். அல்லது, அவர்கள் வாழ்வின் பிற்காலத்தில் குழந்தைத்தனத்தின் முழு வெளிப்பாடாகவே தங்களை உருவாக்கிக் கொள்ள எல்லா வாய்ப்புகளும் உள்ளன. ஏனெனில் அவர்கள் அந்த இயல்பையே பெரிதும் விரும்பியிருப்பார்கள். எனவே அந்தத் தன்மையிலேயே இருப்பது என்கிற  முடிவுக்கு  வருவார்கள். குழந்தைத்தனம் என்பது ஆன்மீகத்தின் முக்கிய அம்சம். "சேய்போல் இருப்பர் கண்டீர் உண்மை ஞானம் தெளிந்தவரே" என்பது அருளாளர் வாக்கு  

குருவாரம் குருவார்த்தை-30

வாழ்வில் பல சாதனைகள் செய்பவர்கள் கூட மனநிறைவு கொள்வதில்லை.. இன்னும் என்னவோ செய்ய மீதமிருக்கிறது என்னும் எண்ணம் ஏற்படுகிறது. இது எதனால் வருகிறது?

நீங்கள் சாதனை என்று எதைச் சொல்கிறீர்கள் ? சில ஆசைகள், சில விருப்பங்கள்,சில நோக்கங்கள் ஆகியவற்றை நிறைவேற்றுவதையே சாதனை என்கிறீர்கள். இவை பொருளாதாரம் சார்ந்த இலக்குகளாக இருக்கலாம். அல்லது உணர்ச்சிகள் சார்ந்த இலக்குகளாக இருக்கலாம். இவற்றை வாழ்வின் குறிப்பிட்ட நேரமொன்றில் எட்டியிருக்கலாம். இவை உங்களுக்கு செல்வத்தைத் தரும். பாராட்டையும் புகழ்மொழிகளையும் பெருமைகளையும் பெற்றுத் தரும். இவற்றையெல்லாம் அடைந்து கொஞ்ச காலத்திற்குப் பிறகு இவற்றை நீங்கள் அடைய விரும்பியிருந்தாலும் இவை மட்டுமே உங்கள் இலக்கல்ல என்பதை உணர்கிறீர்கள்.

அப்படியானால் நீங்கள் எதைத் தேடுகிறீர்கள் என்கிற கேள்வியும் அந்தக் கேள்வி சார்ந்த தேடலும் உங்களுக்குள் தொடங்குகிறது. இப்போதுதான் நீங்கள் உங்கள் வாழ்வின் நோக்கத்தை நோக்கி நகரத் தொடங்குகிறீர்கள். தனிப்பட்ட இலக்குகளை எட்டுவது மட்டுமே வாழ்வின் நோக்கமல்ல என்பது உங்களுக்குப் புரிகிறது. ஒரு கட்டத்தில் உங்கள் சாதனைகள் கூட உங்களுக்கு வேடிக்கையாகவும் அர்த்தமற்றதாகவும் தோன்றுகிறது.

இந்தத் தேடல் தீவிரமாகும்போது இந்தத் தேடலே உங்கள் வாழ்வின் நோக்கத்தை நோக்கி உங்களை வழிநடத்தும். பொதுவாக, வாழ்வின் நோக்கம் என்பது உங்களை சக உயிர்களுடன் சம்பந்தப்படுத்தும் போது நீங்கள் கண்டடைவது.உங்கள் இலக்குகளையும் ஆசைகளையும் மையப்படுத்தி நீங்கள் கெயல்படும்போது தன்னலத்துடன் இயங்குகிறீர்கள்.

ஆனால் தன்னலமற்ற தன்மையில் பெரிய இலட்சியத்திற்கோ பொது நோக்கத்திற்கோ நீங்கள் இயங்குகிறபோது,உங்கள் வாழ்வின் நோக்கத்தையே கண்டடைந்ததாக உணர்கிறீர்கள். இப்போது உங்கள் வாழ்க்கை உயிர்ப்பு மிக்கதாகத் தோன்றுகிறது.வாழ்வின் நோக்கத்துக்காக நீங்கள் எடுத்து வைக்கும் ஒவ்வோர் அடியும் அர்த்தம் மிக்கதாகவும் ஆனந்தம் மிக்கதாகவும் அமைகிறது.

எனவே உங்கள் இலக்குகளையும் ஆசைகளையும் எட்டிவிட்டு வாழ்வின் அழைப்புக்காகக் காத்திருங்கள்.அதுவே உங்கள் நோக்கத்தை நோக்கி உங்களை வழிநடத்தும்.

ARE PEOPLE BORN JUST TO ACHIEVE ?

Dear Balarishi,

In-spite of so many achievements, most of the people feel something needs to be done more and there is no feel of fulfillment. Why it is so ?

Now what do you mean by achievements ? They are nothing but accomplishments of certain desires, aspirations or ambitions. They may be materialistic or emotional targets which are accomplished in a given point of time. These achievements will give pride, fame, money and words of praise. But after sometime people feel this is what they wanted but this is not the all which they wanted. Something is missing and then they try hard to find the missing link. It only means they are now searching the purpose of their life. Accomplishing personal goals need not be achieving your purpose. Sometimes all the achievements might look funny and meaningless for the achiever himself. 

So when the search continues the search itself will lead you towards the purpose of life. Normally, finding the purpose of life might begin to get shape when you connect with others. Whenever you reach out to other living beings or human beings suddenly you feel now you are working towards the purpose of life. When you work on your ambitions and aspirations you work in  a self centered manner. On the other hand, when you work with a selfless attitude for a bigger cause or a social cause suddenly you feel that you have discovered the purpose of your life. Once you work towards it life becomes so lively and each and every simple step you take towards your purpose unfolds with lots of joy and meaning. So, achieve your goals and await the call of life which will guide you towards realizing the very purpose of your being.

BEING CHILD LIKE IS A BLESSING

A child is normally compared to God.This is because,a child is very true and transparent in everything. It is an embodiment of playfulness,freedom and love.It has no much of self identity or ego.A child lives in the present moment. He does not have future plans or a mindset to worry for the past. Its expression is so transparent that it cannot think one thing and say something else.Mainly it has no hidden agendas.Even while crying it is so intense and true.Later on it again settles back to its own nature in a very normal way.

 

But what happens when a child grows up?Now it has loads of identity to carry.Identity given by home,given by education all occupies 90% of its mental space and sometimes even more.The child did not carry all these identities earlier and so its feelings were so genuine and beautiful.The human adapts so many things from outside.Some are good and some or bad.Some feelings are very essential,whereas some just boosts up the ego.

 

Whenever social status and other kinds of status are gathered,they come with certain pressures and problems. Such identities distance you away from your originality and gives a made up appearance. Love and compassion are always predominant aspects in any human being.But due to the external influences on your own self,you are now denied to see your  basic nature.

 

Your inner self says you to give others,help others and love others.But the learning you got from the society asks you why should you give?Why should you help? It misguides you that compassion and love in you are meant only for your family.

 

This is the major struggle of human beings.Their inner nature is an embodiment of love and purity but the layers of wrong learning have made them forget their own nature.

 

Other living beings stick to their own instinct.Human mind alone jumps here and there and this is a game of the sixth sense.The sixth sense came as a blessing to human but sometimes that itself becomes a problem.Other living beings are driven by their natural instinct.So they are not monitored or mastered by some other attitudes.

 

But human beings still have a choice.Using their sixth sense they can either master selfishness or master love. beings need to use the great tool called awareness to go beyond the social identities and other such identities instead of just clinging to them.

 

So you need to practice  to use your awareness to be a path towards happiness,towards laughter and giggling and towards whatever a child will do. Practice to be in tune with your inner self and disconnect from your false identities.If you practice this for a whole day you will know what is peace.

 

So smile without any intentions,Love without measuring,Play like a child and give just for the sake of giving.

When you go beyond your ego and see from there you will be able to see how beautiful this life is !!